بیدارشهر

امیر عباس را این روزها دارم میشناسم

bidarshahr — Sat, 14 Nov 2009 17:46:24 GMT

برای امیر عباس مهندس

برای تو، که از آذرخش نگاهت واژه می ریزد، چونان بخارات فصل که گِرد گَرد

واژه های سهراب می رقصید .که بی تردید تو سهرابی دیگری.

تقدیم به شکوه تنهاییت..

امير عباس مي گفت :‌

"صفحه الهه ی ناز من سوزن خورده است "

مي گفتم ؛ حالا چه مي خواند ؟

مي گفت: چه فرقي دارد، آسمان يكرنگ است! دولت بيدلي را .

يادش به خير ؛ دره پريان و كوير و پائيز ابيانه

باد كه مي وزيد

بيدواره ها نشان خانه ی ليلا مي شد

مجنون بيچاره !

بركه آب سيد علي ،در سياه مشق افراها گم

در اختلاط سايه ها، نوري ترا تا عظمت خورشيد بالا مي برد

و تا باران دوباره؛ التهاب باغ لبريز بوي آرزو بود.

آوار لحظه بود بر حجم ناتواني اين درد بي شمار

تا اوج هاي نارس اين صبح شب نوشت

اين بره ی نجيب تمنا را

در مرتع نیاز و تجرد رها كند

يادش به خير

عقرب، كوير دلدادگي را با كنايه در حسرت پرواز نیش مي زد.

و آسمان همين جا ، آئينه اي مي شد براي تماشا

چقدر در وسعت كوير تنها بودیم، بي هيچ ديوار

يادم نمي رود

مي آمدي، در باغ ها مجاور ني زار سرنوشت

از شوق يك انار تكيده

بنشسته پيشاني قنوت درختان را

فرياد مي زدی

محمد !

نگفتم ابيانه دنياست!

مي بيني ؛

لاجورد آسمان ، نارنجك خرمالو را در خيال دل مي تركاند

خیس توان نداشته ، خاموش نگاه درختان برسرم هوار مي شد.

يادش به خير

در پيج و تاب راه سخت بود

اينهمه نه پيدا و نه پنهان ترا

اینهمه راه آمدم، که تو باشی!

به آتشی از پس نهان این شب ها حلقه ی عشق باختم.

به آهی تب پرواز

شوق این راههای ندیده

وهم این جاده های هماره

این همه راه آمدم

که تو باشی!

با ناله های خیس دلم گل کنی و باز

در لابلای عطر نفس پر کشی چو باز

خاموش آب و ماتم آئینه ات قبول

این رفتن و نیامدنت رسم دیر باز

...........

بلند بادا، شکوه عصمتی که جاری هستی وامدار کوثر اوست

سرمایه ی زلال تو بانو اگر نبود این باغ های معرفت آب روان نداشت

http://badgirkahgeli.blogfa.com/post-33.aspx

تهیه، تنظیم، چاپ و پخش چهار شماره از ”کتاب لحظه“ با مضامین ادبیات داستانی(1)، شعر(2)، نقد و نظر(3) و داستان امروز(4) به کوشش امیر عباس مهندس با استقبال علاقمندان مواجه شده است.
در مجموعه های کتاب لحظه آنچه مدنظر تهیه کننده ی آن بوده در کنار بهره مندی از اساتید و صاحبنظران، معرفی و استفاده از آثار جوانان و نویسندگانی است که در ابتدای راه قرار گرفته و تلاش دارند محلی جهت بیان افکار و عقاید خود داشته باشند.
از دیگر اهداف کتاب لحظه همراه بودن و در دسترس بودن در هر شرایطی می باشد که با توجه به قیمت مناسب و کوتاهی مطالب می توان در سفرهای بلند یا کوتاه از آن به عنوان کتابی همراه استفاده نمود.
کتاب لحظه بدون توجه به اقلیم و یا منطقه ای خاص به آثار جوانان سراسر کشور می پردازد که این مهم از چند شماره به چاپ رسیده مورد تائید نظر علاقمندان و صاحب نظران قرار گرفته است.

فهرست موضوعی مقالات
کتاب لحظه1/ادبیات داستانی
ویژگی های داستان/گفتگو با دکتر احمد تمیم داری، کشف معنا یا خلق معنا/دکتر خلیل محمودی- این کار یک خاتم است، نشانه شناسی اولیس جیمز جویس/به قلم والری لاربود- کافکا و سایه پدر/ اثر ژوزه ساراماگو، برگردان عباس پژمان- بخش هایی از نامه اکبر رادی به مجید دانش آراسته- هنر پیشه ها/لیدیا دیویس، برگردان مرتضی هاشم پور- ساده دل/داستانی از آنتوان چخوف- نجوای جنون/ناصر عطاشنه- روزی که جنگ جهانی سوم.../داستان محمود برآبادی- آخ باز هم نوک سنجاق.../داستان کیهان خانجانی- نمی کشند کشته را/داستان جمشید خانیان- نامه ای از طرف یک گرگ/داستان حسن قریبی- شهامت درد/داستان محمدرضا گودرزی- آهو/داستان امیرعباس مهندس- چه هوای دم کرده ای/داستان زینت مهرانی

کتاب لحظه2-ویژه شعر
شعر اوستایی/حسن قریبی- ری را... صدایی که هنوز می شنویم/سعید صدیق- شعر از دیدگاه شاملو/ابوالفضل تقوایی-تضاد هسته توازن شعر/حیدر عنایتی-اتو بیوگرافی در شعر/ابوالفضل نجیب- تأملی به شیوه مناظره/ عباس اسلامی نژاد- شما آفتاب، من سایه/زندگی نوشت بیژن کلکی-با اشعاری از پانته آ صفایی، منیر عسگرنژاد، مهدی فرجی، رضا آقا حسینی، ایرج مرادی، حامد دربانیان، محمود اکبری و...

کتاب لحظه3- نقد و نظر
در سرزنش عقل/خلیل محمودی- غیبت عشق/محمدرضا گودرزی- محکوم به سنت/ابوالفضل تقوایی- بازی با تکه پاره ها/ جمشید خانیان- هفت قفل و یک کلید/مرتضی حاجی عباسی-خاطره نویسی در میان ایرانیان/مجید یوسفی- بسامد بهار و پائیز در شعر فروغ/لیلا پور کریمی-نگاهی به غزل حسین منزوی/وحید رضا گنجی- زنده یاد حبیب/ برگردان ناصر عطاشنه- هیچ راهی بی رهرو نمی ماند/نامه دکتر ابوالقاسم سری به کتاب لحظه- نگذاشتند/نامه بزرگ علوی به دکتر سری- و...

کتاب لحظه4- داستان
مهری محلوجی، کیهان خانجانی، مجید دانش آراسته، اعظم بزرگی، نسرین ارتجائی، شبنم بزرگی، حسین جاوید، مرتضی حاجی عباسی، حسین حسن پور، جابر تواضعی، احمدی نجات، علی دارمی زاده، زینب رسول زاده، امیرحسین رحیمی، یزدان سلحشور، انسیه شفیعی، بهادر کامل، ابوالقاسم مبرهن، منیر عسگرنژاد، ناتاشا محرم زاده، هادی میرزا نژاد موحد، امیر عباس مهندس، ابوالفضل نجیب، مصطفی جعفری و احسان نعلچی.
لازم به ذکر است هر شماره از کتاب لحظه در تیراژ 3000 نسخه به قیمت 350تومان هر سه ماه یکبار منتشر میشود.
نشریه الکترونیکی لحظه نیز به آدرس www.LahzehMag.com روزانه در دسترس علاقه مندان میباشد.
منبع

جدیدترین کتاب شاعر کاشانی

«احوال جناب الاغ، پرسیدن ندارد»

6 آذر 1387 ساعت 14:16

«احوال جناب الاغ پرسیدن ندارد» جدیدترین کتاب شعر سروده امیر عباس مهندس شاعر کاشانی است که توسط انتشارات شاسوسا منتشر شده است./

مهندس در گفت‌وگو با خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) گفت: این مجموعه ۹ قطعه مشتمل بر شعر و متن را در برمی‌گیرد و مانند کتاب‌های گذشته من ته‌مایه طنز دارد و نامش نیز برگرفته از یکی از قطعه‌های کتاب است.

از تکنیک‌های مهندس در ارایه طنز این کتاب، پانوشت‌هایی است که برای برخی عبارت‌های قطعه‌های کتاب داده و در آن‌ها، به توضیح طنزگونه آن عبارت‌ها می‌پردازد.

طنز به‌کار رفته از سوی نویسنده در این کتاب، عموما برگرفته از گوشه و کنایه‌های روزمره مردم استان اصفهان است.

قطعه‌ای از این کتاب از صفحه‌ 33:

شب وقتی وارد خانه می‌شود، زنش از احوال گاو و الاغ می‌پرسد و مرد در جواب می‌گوید: احوال الاغی که نه کاه برای میل کردن دارد و نه یونجه برای بو کشیدن، نه حوصله‌ی چریدن دارد و توان عرعر کردنش هم به گرسنگی و خستگی رفته،/ از بیکاری و بی‌حرفی پرسیدن (هم‌چنین نوشتن)/ هم داشته باشد، جواب دادن ندارد.

مهندس تا کنون مجموعه شعرهای زیادی را منتشر کرده که از میان آن‌ها می‌توان به «من دیگر امیر عباس مهندس نیست»،«فرشته‌ای با نگاهی همه از شکلات» و «نیلوفر و مهتاب» اشاره کرد.

این کتاب در شمارگان ۱۵۰۰ نسخه و ۷۷ صفحه با قیمت ۱۵۰۰ تومان منتشر شده است.

کد مطلب : 29805

منبع

طغرای مشهدی

bidarshahr — Sat, 14 Nov 2009 17:10:18 GMT

طغرای مشهدی از نازک خیالان سده یازدهم است. استاد محمد قهرمان گزیده ای از سروده های او را با عنوان ارغوان زار شفق به سال ۱۳۸۴ منتشر کرده است.از ابیات اوست :

به جوی آب فتادم ولی ز بی قدری
چو عکس شاخ درختان نبرد آب مرا

کس نمی بینم که باشد خالی از دیوانگی
در جنون آباد گیتی آدم عاقل کجاست ؟

جرات از اهل جنون خیزد نه از ارباب عقل
می رمد صد عاقل از جایی که یک دیوانه است !

از بس که طبع من به گنه کاری آشناست
پیش از گنه مرا به گنه می توان گرفت !

بس که فرهاد تلخکامی دید
حرف شیرین نمی تواند گفت !

چون دست به من در انجمن داد
گویی که گلی به دست من داد !

روز و شب دربچه مشرق و مغرب باز است
ورنه از تنگی این خانه نفس می گیرد !

ما مصیبت زدگان را چه تواضع به ازین
که به هر جا بنشینیم فغان برخیزد !

در کوچه باغ شوق ز بس تند می روم
آواز پای خویش به گوشم نمی رسد !

نیامدی که مبادا بمیرم از شادی
بیا که مرگ به از انتظار می باشد !

شب در آغوش نظر بود سراپای تنش
پیرهن بافتم از تار نگه بر بدنش !

از بس که بی نصیب در ایام پیری ام
دارد عصا مضایقه در دستگیری ام !

طغرا ! مباش غافل ، زین ابر خرقه آبی
پیری ست سبحه در کف از قطره های باران !

شاید ببیند آنچه به ما کرد آسمان
از دود آه سرمه به چشم ستاره کن !

صحبت دیوانگان دیوانگی می آورد
گر به ما خواهی نشستن فکر زنجیری بکن !

به گردت چون نگردد فوج مرغان خزان دیده
که رنگین نوبهاری در حصار پیرهن داری !

ز تاب غیرت عشق تو الفت برنمی تابم
شوم با خویش دشمن گر تو با من مهربان باشی !

منبع

vandalism

bidarshahr — Sat, 14 Nov 2009 12:06:58 GMT

سیل

bidarshahr — Fri, 13 Nov 2009 13:40:34 GMT

چرا؟

bidarshahr — Thu, 12 Nov 2009 17:50:55 GMT

۱۲ آبان۱۳۸۸ -تهران - سینمایی در تهران

احمد که پلیس است در کنار حسن که یک دانشجوی شهرستانیست مشغول تماشای فیلم هستند .حسن بیسکویتش را به احمد تعارف میکند.

۱۳ آبان خیابان کریم خان تهران

حسن با چند تا از دوستانش راهپیمایی میکنند.چند پلیس از آنها میخواهند که سریعتر محل را ترک کنند .آنها گوش نمیکنند.یکی از پلیسها ضربه ای به پای حسن وارد میکند . او احمد است.

بدون شرح

bidarshahr — Thu, 12 Nov 2009 10:57:14 GMT

منبع: شيعه آنلاين

خبر جدید در باره ی حجت الاسلام علی تهرانی

bidarshahr — Wed, 11 Nov 2009 12:18:44 GMT

بیدارشهر:سالیان درازی بود از ایشان خبر نداشتم و فکر میکردم به سرای باقی شتافته اند امروز در تابناک از حیات ایشان آگاه شدم.

شیخ علی تهرانی که چند ماه پیش گفته بود:

نماز را در کل کشور حدود یک درصد از مردم می‌خوانند
و در آموزش و پرورش و در مدارس بچه‌ها را گول می‌زنند
و مردم را با استدلال‌های غلط گمراه می‌کنند
و بعضی‌ها را خانه نشین کرده‌اند
مقبولیت و محبوبیت مسئولین سی سال قبل حدود 95 درصد بوده و در حال حاضر 15 درصد هم نیست."
در سه ماهه گذشته مقدار دزدی 20 درصد افزایش یافته است که تمام این گناه‌ها به گردن وزرا و رئیس جمهور است.
تلویزیون به عنوان برنامه کودک، رقاصی و مطربی نشان می‌دهد.
قرآن عالم نمی‌خواهد، قرآن عامل و عمل کننده می‌خواهد،
یک مشت آدم انگلیسی و آمریکایی در تلویزیون جمع شده‌اند و به اسم برنامه کودک همه گونه برنامه خواب و رقاصی به خورد بچه‌ها می‌دهند و این می‌شود که بچه‌ها کیف دزد و جیب‌بر می‌شوند و چون گرانی است و نوجوان‌ها دوست دارند بستنی بخورند، اما گران است، می‌روند دزدی می‌کنند.
امروز کسانی که به قرآن، خدا و رسول خدا پشت کرده‌اند و به صندلی ریاست چسبیده‌اند،‌ این‌ها خودشان را عالم می‌دانند، اما عالم دنیایی هستند. من این‌ها را برهم کوبیده‌ام و له کرده‌ام.
علی مراد خانی ارنگه معروف به «شیخ علی تهرانی» متولد ۱۳۰۹ از مبارزانی است که در پیش از انقلاب از مجاهدین خلق حمایت کرده و پس از پیروزی انقلاب به انتقاد علنی از سیاست‌های نظام جمهوری اسلامی می‌پرداخت و در کلاس‌های درس، از مسئولان رده بالای جمهوری اسلامی بدگویی می‌کرد.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی، ریاست دادگاه انقلاب مشهد و مدتی هم ریاست دادگاه انقلاب اهواز به شیخ علی تهرانی سپرده شد و وی به محاکمه بازماندگان رژیم پهلوی مشغول گشت.
در سال ۱۳۵۸ از سوی حزب جمهوری اسلامی مشهد کاندیدای مجلس خبرگان شد که به عنوان نفر هفتم از خراسان انتخاب شده و به خبرگان راه یافت و در مجلس خبرگان در کمیسیون مالی و اقتصادی حضور داشت.
وی در تاریخ 25/10/1358 طی نامه ای به رهبر انقلاب در خصوص افغانی بودن جلال الدین فارسی یکی از کاندیداهای اولین دوره ریاست جمهوری تذکر داد.
وی در تاریخ ۱۵ فروردین ۱۳۶۰ در نامه‌ای خطاب به رییس جمهور وقت - بنی صدر- نسبت به روند دادگاه و محاکمه عباس امیرانتظام و متهم کردن وی به جاسوسی برای سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا اعتراض کرده و خواستار دخالت بنی صدر در روند محاکمه شد.
شیخ علی تهرانی به دنبال فرار بنی‌صدر از ایران و پس از استقرار مجاهدین خلق در عراق، در فروردین ۱۳۶۳ ، مخفیانه به عراق گریخت و در آنجا برای سال‌های طولانی در رادیو فارسی‌ زبان بغداد مشغول به تبلیغات برضد جمهوری اسلامی بود.
رژیم صدام با پخش سخنان شیخ علی تهرانی که بر علیه امام خمینی و جمهوری اسلامی بود، برای شکنجه روحی اسرای ایرانی در بند استفاده می‌کرد.
شیخ علی تهرانی پس از یک دهه، بالاخره سال‌ها پس از پایان جنگ و در سال ۱۳۷۴ خود را در یکی از پاسگاه‌های مرزی تسلیم نمود و نیروهای جمهوری اسلامی وی را به تهران منتقل کردند.
در آن زمان اعلام شد که او به علت سالخوردگی، وضع جسمانی مناسبی ندارد و از نظر روحی و روانی نیز از تعادل برخوردار نیست.
شیخ علی تهرانی از کارهای گذشته خود اظهار ندامت کرد و خود را مستوجب اشد مجازات دانست.
وی اکنون آزاد شده و در تهران سکونت دارد و در سخنرانی های خود همواره بدترین اهانت ها را به نظام و مسئولان آن اظهار می کند.

ختنه (از وبلاگ سیروان)

bidarshahr — Tue, 10 Nov 2009 18:49:18 GMT

تابستان بود و ما تازه كلاس سوم مدرسه را به پايان رسانده بوديم و داداشم هنوز مدرسه نرفته بود .ما هر روز در كوچه و بازار بازي ميكرديم و روزگار به سر ميآورديم و اصلا" از جسممان خبر نداشتيم . روزي مادرم گفت كه فردا براي ديدن عمو و بچه هايشان به منزل آنها ميرويم همان منزلي كه قبلا" من هم 8 سال از زندگي ام را در آنجا بسر برده بودم و كلي خاطره داشتم پس بالتبع ما هم از اين بابت بسيار خوشحال بوديم .

روز موعود مادرم من و برادر را از خواب بلند كرده و پس از صرف صبحانه براه افتاديم تا به منزل عمو رسيديم . به محض رسيدن فهميديم كه كوچكترين دايي من هم آنجاست . اما تمام اين مقدمات را ديديم ولي شستمان خبر دار نشد كه چه خبره و اين مهماني به چه علتي برپاست .

در همسايگي ما خانه ي يكي از اقوام قرار داشت كه به تازگي دخترش پسري به دنيا اورده بود به نام خسرو و گويا آنها برنامه داشتند كه خسرو را ختنه كنند . مادرم كه اين قضيه را شنيده بود سپرده بود كه ترتيبي دهند كه به محض اينكه كار يارو در آنجا تمام شد به منزل عموي من بيايد و ترتيب ما را هم بدهد يعني من و داداش و دايي جان .

ما صبح بي خبر از همه جا بازي ميكرديم كه ديدم دايي بزرگه هم به آنجا آمده ، حالا براي چي نميدانستم اما از ديدنش خوشحال بوديم .

آقا رسول دلاك كه كارش ختنه كردن بچه ها بود با آن كيف عجيب غريبش و با آن سبيل قيطاني اش از درب بزرگ منزل عمو داخل شد. مرد قلچماقي نبود اما جثه ي كوچكي هم نداشت ، با قيافه اي عبوس و گرفته راهرو پايين منزل عمو را طي كرده و از پله ها بالا ميرفت من هم بالا رفتنش را نگاه ميكردم . پله ها را با تاني طي ميكرد ولي ما بازهم نفهميديم چرا ؟ راستي كه ما چقدر خنگ بوديم .

وقتي كه همه بالا بودند من را كه در حياط بازي ميكردم خواستند و من هم مثل بچه ي آدم بالا رفتم . از پله ها كه بالا ميرفتم بوي الكل همه جا پيجيده بود . عجيب بود كه بوي سوختن هم ميآمد ، من از اين بوها خاطره ي خوبي نداشتم .من را ياد آمپول زن مشهور شهرمان آقاي طاطايي مي انداخت كه مرا هراسان مي كرد. با هزار فكر به اطاق كوچكي كه قبلا" محل زندگي خود ما بود وارد شده و مثل بچه ي آدم همانجا نشستم . رسول آقا مرا ورانداز كرد و گفت : به به چه بچه ي خوبي ماشاالله براي خودش مردي است .

سرش را پايين انداخته بود و با وسايلش سرگرم بود در همين حين دايي جان هم از ما تعريف كرد و گفت : آقا رسول شما نميدانيد اين پسر چه پسر گلي است.

آقا رسول گفت : خوب پسرم پاشو بيا جلو ببينمت و بدانم حالت چطوره كمي با هم دوست شويم و معاينه ات بكنم .

گفتم : نه تشكر از همين جا بپرسيد جواب خواهم داد نيازي به جلو آمدن نيست .

گفت : به به چه پسر حاضر جوابي ولي خوب من بايد از نزديك شما را ببينم و سپس به دايي جان گفت: پسره را بياريد اينجا و او هم دست من را گرفت و پيش ايشان برد .

گفت :خوب پسرم ميشه شلوارت را در بياري ببينم آن تو چه خبره ؟ كه من هم گفتم : نه.

به همراهان گفت كه شلوارش را بكنيد كه من مقاومت كردم و تا آمد من را بگيرد در رفتم .

اما دايي جان از من زبل تر بود و در جا رفت و درب بزرگ حياط را بست و ما را در گوشه اي گير انداخت و كتف بسته به نزد دلاك برد و خودش چنان من را گرفت كه نميتوانستم تكان بخورم . تا تيغ دلاك را ديدم آنچنان سرم را به صورت دايي كوبيدم كه چشمانش كبود شد و چون كنترلم سخت شد ناچار زن عمو دخالت كرد و سرم را با دوتا دستانش گرفت و چون پاهايم هنوز آزادتر بود لگدي را نثار ميرزا رسول كردم كه بهش نخورد و لي تنگ آب را ريختم و با ردوم با لگد به كتفش كوبيدم كه كفرش در آمد و در دلش فحشي داد و تا آمد به خودش مسلط گردد لگد پاي من به مابين رانهايش اصابت كرد و نفسش بند آمد چنان قرمز شد كه آب از چشمانش سرازير شد و چنان دق دليش را خالي كرد كه من تقريبا" بيهوش شدم و شد آنچه نبايد ميشد و من را ختنه كردند البته چقدر داد زدم بماند اين بي انصافها حتي بي حس هم نكردند يعني مثل اينكه بي حسي در آندوره اصلا" باب نبود .

بعد از آنكه ترتيب ما را دادند داداشم و دايي كوچولو را هم تيغ زدند ولي گمانم كارشان با آنها راحت تر بود ولي تا ما را بريدند كلي تلفات دادند . بعد از جراحي لنگي به كمرما بستند و اجازه نميدادندتا چند روز شورت بپوشيم . شب هم كل طايفه در آنجا جمع بودند اما پدرم هنوزچندان راضي نبود گويا ميخواست اين كار در بيمارستان صورت بگيرد و مامان او را هم در عمل انجام شده قرار داده بود . شب پدر بزرگم هم آمده بود و كلي به ما دلداري داد و گفت: ديگه براي خودتان مردي شده ايد آفرين ، شنيدم اصلا" گريه نكرده بوديد بارك الله و دستي بر سر ما كشيد و گونه هايمان را بوسيد .

http://faze.blogfa.com/post-129.aspx

حامدآباد و با یادی از حزب خران مجله ی توفیق

bidarshahr — Tue, 10 Nov 2009 15:38:18 GMT

گاوان و خران باربردار - به ز آدمیان مردم آزار

شايد بسياري نام «حزب خران» را شنيده باشيد و حتي كارت عضويت قديمي آن را ديده باشيد. روزنامه توفيق با اين ابتكار در دوره‌ي سياست‌زدگي و حزب‌بازي، اين اعمال و قداست پوشالي احزاب را به هجو گرفت و با چاپ مرامنامه و اساسنامه حزب و كارت عضويت براي حزب خران اعلام موجوديت نمود.
شايد اين اقدام از زبان هر كه جاري مي‌شد يا در موقعيت زماني خاص خودش نبود، عملي سطحي و عوامانه محسوب مي‌شد اما توفيق با شناخت دقيق از مقتضيات زمانه و هجو متملقان دربار و مجلس و نفي تحزب‌هاي بي‌فايده، اين انحطاط اخلاق سياسي را با زباني عوامانه چنان بازگو كرد كه علاوه بر فرو ريختن تقدس بلاهت‌آميز و برده‌وار حزبي به زودي حزب خران به يك حزب اينترناسيوناليست هم مبدل شد و به كشورهاي ديگر هم رسيد و آنجا هم اعضايي پيدا كرد!
تشكيلات اوليه حزب خران در 134۲ به وجود آمد و در سال 1346 رسماً توسط توفيق اعلام موجوديت كرد!
حزب خران داراي كارت شناسايي هم بود و اين كارت خيلي هم معتبر بود!

«كارت عضويت حزب خران»

«گاوان و خران باربردار/به ز آدميان مردم‌آزار»

Donkys Party

«اين ماچه‌خر/نره‌خر ......................عضو رسمي حزب خران و با علامت مشخصه:....

خر شماره...... مي‌تواند در تمام طويله‌هاي حزبي به جفتك پراني بپردازد و كارت او تا هنگامي كه صاحب آن در خريت خود باقي است، اعتبار دارد.

اثر سُم رييس كميته خربگيري
پ

پشت كارت :

«دارنده اين كارت:

1- حق هيچ گونه استفاده سياسي از آن را ندارد. 2- به غير از عالم خريت، حق دخالت در عالم موجودات ديگر را ندارد. 3- مسؤوليت هر گونه سؤاستفاده و شوخي خركي با آن به عهده خودش خواهد بود».

http://noqte.com/blogs/blog.php?code=103

روزنامه و مجله از نگاه یک ایرانی در کانادا

bidarshahr — Tue, 10 Nov 2009 11:20:50 GMT

اول – در کنار خیابان ها صندوق هایی تعبیه شده است شبیه صندوق پست؛ که در آن ها روزنامه ها و مجلات را قرار می دهند. برای روزنامه هایی که رایگان است؛ می توانی به راحتی درب صندوق را باز کنی و یکی برداری؛ ولی بقیه روزنامه ها و مجلات درب شان قفل است و باید سکه ای معادل قیمت آن ها را در جای مخصوص بیاندازی؛ تا درب باز شود و یکی برداری.

برای فروش مجلات و روزنامه ها مانند ایران " کیوسک روزنامه فروشی وجود ندارد؛ بلکه فروشگاه هایی هستند که انواع مجلات و روزنامه ها را می فروشند و بر اساس موضوع هم طبقه بندی شده اند. یک بار که به یکی از این فروشگاه ها بروید؛ سرسام می گیرید از این همه مجلات که با موضوعات مختلف وجود دارد.

دوم– تعداد زیادی مجلات ایرانی در ونکوور چاپ می شود و همگی هم به رایگان توزیع می شود. مانند : شهروند؛ دانستنیها؛ فرهنگ؛ پیام خانواده؛ دانشمند؛ گوناگون و ....... هزینه این مجلات از آگهی های آن تامین می شود که صد البته کم هم نیستند. محل توزیع آن ها در فروشگاه های ایرانی است. با مطالعه این مجلات تقریباً هر هفته از اخبار سیاسی، ورزشی، فرهنگی،اجتماعی و ..... ایران باخبر می شوی. تمام این مجلات هم دارای جدول کلمات متقاطع و سودوکو می باشد. برای چون منی که خوره حل جدول و سودوکو می باشم و از ایران کتابچه جدول آورده ام؛ بسی مایه مسرت و شادمانی است.

البته در برخی فروشگاه ها همین کتابچه های جدول ایران را نیز می فروشند. خلاصه که در نورث ونکوور و لانزدل؛ غربت نمی گیردت و هر روز بیش از پیش متوجه می شوی که چرا لانزدل را لاله زار می خوانند.

http://hi-vancouver.blogfa.com/post-128.aspx