بیدارشهر

صالح وحدت بیدگلی

bidarshahr — Sun, 22 Nov 2009 15:42:17 GMT

http://salehevahdatebidgoly.blogfa.com/

این پیر مرد کیست؟

bidarshahr — Sat, 21 Nov 2009 15:54:18 GMT

هزاران آینده و رونده ای که این روزها سواره یا پیاده از میدان هفت تیر تهران عبور می کنند، خبر ندارند صاحب عکس بزرگی که بر بالای ضلع جنوبی میدان، برسردر یک نمایشگاه فرش در کنار همسرش نشسته ومشغول بافندگی است،دیروز در قبرستان امام زاده محمّد بیدگل در خاک آرمید.

احمد قاضیان ،خودش و همسرش که او نیز سال هاست از دنیا رفته است، شایدهیچ گاه گذرشان به میدان هفت تیر نیافتاده باشد.و خاطره ی آنها منحصر به ذهنّیت لحظه ای عابرین این میدان، بیش نباشد.و شاید همه ی کسانی که اورا به خوبی و با دقّت می شناسند،از ساکنین یکی دو محله ی بیدگل تجاوز نکنند.امّا آنها که می شناسند ،همواره او را باقد بلند،موهای آشفته،پیراهن آبی، آستین بالا زده،جلیقه ی کرباس و شلوارنیمه روستایی به یاد خواهند آورد که عمد ة با دوچرخه ای کهنه به کوچه و بازار می آمد.

احمد قاضیان از آخرین کسانی بود که تکلّمش همواره با زبان بومی بیدگل(فارسی دری) صورت می گرفت.و همین تسلط او بر زبان آباء و ا جدادی باعث شد برنامه ی فرهنگ مردم رادیو ایران در اوایل دهه ی پنجاه به سراغ او بیاید برای ضبط فولکلور و ادبیات عامیانه ی بیدگل.

محله ی حاج عبدالصمد یااصطلاحا «حاج ابراهیم »تنها محله ای است در بیدگل که تا حدودی در بافت بومی خود جا خوش کرده است و عبور از کوجه هایش تو را به تواضع و افتادگی وا میدارد.قاضیان ها بچه ی همین محل هستند.مردمانی با مرام که رفتار و گفتارشان در کوچه و خیابان برخلاف مردم امروزنه تنها نفرت انگیز نیست که خوش نقش است.به همان خوش نقشی که شرکت فرش خاطره واقع در میدان هفت تیر تهران از انها سخن می گوید.

می گویند فقر چهره ی خیلی زشتی دارد.ولی ما کسان زیادی را در همین عمر کوتاه خود دیده ایم که از فقر نیز زیبایی ساخته اند و دلخوش زیسته اند.احمد قاضیان یکی از آنها بود.نه به ارزش های تحمیلی روزگار تن داد . نه چیزی به غیراز آنچه که بود ،خود را نشان داد.نه در صدد برآمد با پرونده سازی برای این و آن و تحمیل خود به جامعه برای خود آلاف و الوفی دست وپا کند.نه از کسی منّت کشید.

خدایش بیامرزد. من از صمیم قلب برای او طلب آمرزش دارم.

وامّآ بعد...

محله ی حاج عبدالصمد از معدود محلّه هایی است که هیئت جغجغه را با رهبری همین آقای قاضیان در ماه محرم به راه می انداختند.جست وخیز قاضیان در میانه ی میدان تما شایی بود.ظاهرا این هیئت ریشه در رقص های ایران باستان بویژه مراسم درو و خرمن داشت که بعدا در بُعد مذهبی تداوم یافته بود.ریتم موزون ،در هم کوبیدن جغجغه های چوبی وحرکات پُر جوشش در هنگام سرود خوانی که در این هیئت دیده می شد نمی تواست فاقد روح روان جمعی و تاریخی در ابعاد ملی باشد.راستی آیا ما در یورش بی محابای ماشین محله ی عبد الصمد را هم از دست خواهیم داد؟

بیدار شهر/و اما حالا...این مرد را نمیشناختم به اسم.ولی حدس زدم منظور استاد عنایتی ایشان باشند .عکسهای ذخیره شده ام را نگاه میکردم با کمال تعجب این عکس را یافتم .گذاشتم در وبلاگ و آقای بیدگلی گمانم را تایید کرد.عکس را از یکی از وبلاگهای دوستان برداشته بودم که متاسفانه نام وبلاگ یادم نمی آید .شاید وبلاگ آقای عموزاده ؟

تبدیل حرف "ب" به حرف " واو " در گویش محلی قدیمی آران و بیدگل

bidarshahr — Fri, 20 Nov 2009 05:34:18 GMT

بد	ود	vad
بید	ود	ved
بیدگل	وگل	vegol
بره	وره	ver

بیخودی	وخودی	vekhodi
بچه ها	وچو
بیچاره	وچار
بازار	واجار-وجر
بچه	وچ

برف	وفر	vafre
برگ	ولگ	valge
بیشتر	وشتر	veshtar
بس	وس	vas
برابر	وراور	veravar

و سر انجام با توجه به نظر قابل بررسی آقای صائم که بیدگل را بیگل به معنی "بدون گل" گفت:

بیدگل همان بیدگل است و بیدگل بوده است و هم بید داشته است و هم گل و اکنون نیز هم بید دارد و هم گل ولی در گویش محلی قدیمی مانند همه ی کلمات فوق حرف "ب" به "واو " تبدیل گشته و "ودگل" -"بدگل" و "وگل" و " ویگل"شده است .با استفاده از کتاب زبان کویر نوشته ی گرانقدر استاد محترم جناب آقای عباس علیجانزاده

نامه

bidarshahr — Thu, 19 Nov 2009 21:02:18 GMT

سلام

از بعد از چهلم جواد ، مسعود گفت که در تدارک مراسم بزرگداشتی برای جواد هستم تا اینکه چند روز پیش در وبلاگ مسعود از تاریخ و محل مراسم مذکور آگاه شدم .امروز به طرف کانون حرکت کردم و آقای رفیعی را هم که در انتهای کارگر منتظر بود سوار کردم و با هم به منزل پدر رفتیم و به اتفاق به کانون شهید بنی طبا رفتیم .مسعود و استاد عنایتی در حال استقبال و راهنمایی جمعیت بودند.عکس بزرگ و زیبایی از جواد کنار درب سالن قرار داشت .دوستان جمع بودند.در بدو ورود استاد عنایتی مرا بیش از پیش مورد لطف ومحبت قرار دادند و چند اثر از آقای امیرعباس مهندس را به دستم دادند و مرا شاد نمودند .

پدر شعری را که برای مسعود و جواد سروده بود قرائت کرد و بعد شعری در تجلیل از مقام معلم .

مسعود هم با صدایی رسا بیاناتی داشت که صدای گریه ی یکی دو نفر از بانوان از استحکام آن کاست .

مسعود با حداقل امکانات مستندی از ویگل و مفاخر ادبی و دینی بیدگل تهیه نموده بود که پایان آن با شعرخوانی جواد و صدای گریه ی سوزناک محمد برادر جواد و موزیک متن زیبای فیلم حضار را لرزاند.

استاد صائم و به ویژه دختر خانمشان در غنا بخشیدن به مجلس سنگ تمام گذاشتند .

پس از سالها فیلمی از مهندس اربابی و صباحی در مستند مسعود دیدم که غنیمت بود .فکر میکنم مسعود گنجینه ی ارزشمندی از این قبیل فیلمها و عکسها و صداها دارد که خدا ایشان و گنجینه اشان را حفظ نماید.

استاد عنایتی که روی صندلی نشست فکر کردم ساعتی را به سخنان شیرین او گوش خواهم داد ولی وقتی متوجه ی خشک شدن دهانش شدم امیدم نا امید شد .موبایل مسعود را گرفتم که برایش آب بیاورد که همزمان خودش هم آب خواست.صدایش مرا یاد صدای پرویز بهرام گوینده ی راز بقا انداخت .بلند گو هم برای صدای بم او و گوش من تنظیم نبود.

پدر خوب طاقت آورد ولی متاسفانه استخوان با صندلی بیشتر همراهی نکردند تا سخنان میثم را هم بشنویم .در بازگشت افتخاری نصیبم شد تا داماد و دو تن از دختران مرحوم اقدسی را هم به منزل برسانم . دیوان صباحی را هم از منزل پدر باخود به کاشان آوردم که بیشتر شاعر شهرمان را بشناسم .

اینجلسه نقطه ی عطفی در تاریخ فرهنگ شهرمان بود که حاصل تلاش و همت مسعود بود و اگر از من هم کمک خواسته بود در حد توانم کمک میکردم .در این جلسه از همه سن و جنس و عقیده حضور داشتند و با اینکه زیاد تبلیغ نشده بود سالن تقریبا پر شده بود .

حالا که صباحی پیشم است :

مگذار که دور از رخت

ای یار

بمیرم

یک ره بگذر بر من و

بگذار بمیرم

میرم به قفس بهتر از آن است

که در باغ

از طعنه ی مرغان گرفتار بمیرم

ضمنا من با نظراستاد صائم که گفتند ویگل یعنی بیگل موافق نیستم و بیشتر باید در باره ی این نام تحقیق شود .اکنون که در شرایط کم آبی هم هستیم گل سرخهای بیدگل بسیار خوشبوتر از گل سرخهای قمصر و نیاسر است .

چند تا از پیامهای فارسی که در سایت ریانووستی درج شده است.

bidarshahr — Wed, 18 Nov 2009 17:38:22 GMT

روسیه کثیف ترین دولت دنیاست شما آنقدر منافقین که سایت شما فیلتر نمیشود بزرگترین ظلمها را در حق مردم ما انجام دادید. زمان انتقام فرا میرسد.
... اون یه ذره آبرویی كه بین مردم ایران ( نه دولت ) به خاطر سوسیالیست و حمایت كارگران و انقلاب سرخ و مقاومت در برابر هیتلر داشتید ... همه رو ... (همه رو !!! ) ... یك شبه ... به خاطر حمایتهای ... از بین بردید... ما ( كلاً تمام فامیل ) ... یه زمانی از شوروی خوب می‌گفتیم ... همگی ( بلا استثناء) ... دولت شمارو ... گدا، پول پرست، حامی زور، دورو ، خائن ... می‌دونیم ... دیگه هیچ آبرویی بین 99 درصد مردم ندارید ... شعار " مرگ بر روسیه " داره همه گیر میشه ... فكر آینده هم باشید ....
تا ابد مرگ بر روسیه
دوستی با امریکا خیلی بهتر از باج دادن به روسیه و یا بخشیدن خلیج فارس به روسیه است
سلام میدونید دلیل مرگ بر روسیه گفتن مردم ایران توی نمازجمعه و کلا در کل کشور چیه؟ نامردیهای شما روسها است که ملت ایران را مجبور به اینکار کرده. نه حمایت دولت شما از محموداحمدی نژاد. چرا که مرگ بر روسیه شعار ملت ایران از کلیه گرایشها و تفکرات سیاسی است. به امیدروزی که سیاست مداران روس بفهمند
تعریف روسیه : قومی غیر قابل اعتماد و خائن به بشریت.

محمود دولت آبادی -وداع با مهدی سحابی

bidarshahr — Wed, 18 Nov 2009 17:14:50 GMT

از راست:گلپایگانی-بازرگان- یزدی-سامی

bidarshahr — Wed, 18 Nov 2009 17:07:58 GMT

برای بازگشت سلامتی علی کردان دعا کنیم.

bidarshahr — Tue, 17 Nov 2009 19:15:20 GMT

نگرانی از وخامت حال علي كردان

معاون بيمارستان مسيح دانشوري گفت: علي كردان كه از دو هفته قبل به علت سرطان خون بستري است هنوز زنده است اما وضعيت وي بسيار حاد و نگران كننده است.

محمدرضا مسجدي در گفت‌و‌گو با فارس، افزود: شايعات مربوط به فوت آقاي علي كردان را تكذيب مي‌كنيم، وي اكنون در بيمارستان مسيح دانشوري به علت نوعي از سرطان خون بستري است اما وضعيت وي بسيار حاد و نگران كننده است و تب شديد دارد.

وي اضافه كرد: علي كردان از دو هفته پيش به علت نوعي سرطان خون و عفونت خوني در اين بيمارستان بستري است و كادر اين بيمارستان همه تلاش خود را براي وي انجام داده است.

علي كردان براي مدتي در دولت نهم وزير كشور بود.

‫يافته 41 - 50 از حدود 1,490 درباره "استان کاشان".در جستجوی گوگل.

bidarshahr — Tue, 17 Nov 2009 18:31:37 GMT

‫يافته 41 - 50 از حدود 1,490 درباره "استان کاشان".

شعری دیگر از استاد ترکی

bidarshahr — Tue, 17 Nov 2009 11:19:09 GMT

فریاد دادخواه ، سخت تر است ؟
یا بهت یک نگاه ، سخت تر است ؟!

اینکه کلاف قیمتت بشود
از تنگنای چاه ، سخت تر است

تهمت شنیده را دفاع از خود
از اعتراف ، گاه ، سخت تر است

با چشمهای گرم و پر گنهت
پرهیز از گناه ، سخت تر است

در خویش گم شدن ، ز گم گشتن
در یک شب سیاه ، سخت تر است

از مرگ دردناک هم ، تپش ِ
یک قلب بی پناه ، سخت تر است

گاهی شکیب و هیچ دم نزدن
از التهاب و آه ، سخت تر است

من می روم ، هلا ، حلالم کن
ماندن ز رنج راه ، سخت تر است !